Bij welke staat behoort de virtuele straat?

Waarom hebben we politie? Het zou zo maar een vraag kunnen zijn die mijn kleuterzoon zou kunnen stellen om de wereld om zich heen te leren begrijpen. Hoe ouder hij wordt, hoe ingewikkelder de vragen. En dus ook de antwoorden, waarvoor ik steeds vaker de hulp van internet inschakel. Het zal niet lang meer duren tot hij zelf www.google.nl intikt en daar zijn vragen gaat stellen; tot die tijd leer ik er zelf gelukkig ook nog wat dingen bij.

Het meest concrete antwoord op de vraag waarom we politie hebben staat op politie.nl: “De politie beschermt de democratie, handhaaft de wet en is het gezag op straat.” Persoonlijk vind ik dat nog een beetje te kort door de bocht, want het geeft geen antwoord op de vraag waarom het überhaupt nodig is om politie te hebben. Daar zullen ongetwijfeld wat wetenschappelijke, sociologische of antropologische stukken over te vinden zijn. In die richting zou ik het zelf in elk geval zoeken, want het bestaansrecht van de politie is gelegen in het bewaken en handhaven van de regels die gezamenlijk in een samenleving worden afgesproken. Het is onderdeel van hoe mensen met elkaar omgaan. In gezinsverband zijn het, als het goed is, de ouders die de afgesproken leefregels handhaven en de kinderen in het gareel proberen te houden. In een groter gezelschap ligt het gezag bij degenen die de leidersrol hebben. Op het werk is dat doorgaans de leidinggevende. In een nog groter gezelschap, zoals een stad, provincie of land is dit een verantwoordelijkheid van ‘de overheid’, in ons geval de democratisch gekozen leiders. En de Nederlandse overheid heeft het uitvoeren van dat gezag, inclusief het alleenrecht om desnoods geweld toe te passen, gedelegeerd aan een organisatie die we de politie noemen. Om het nog een beetje overzichtelijk te houden sla ik de iets ingewikkeldere uitleg van de Trias Politica even over, want dan dwaal ik af. Maar houd voor straks even in het achterhoofd dat we ook nog zoiets als een rechterlijke macht hebben.

De virtuele variant van de maatschappij

In het afgelopen decennium is de interactie en het ‘zijn’ op internet toegenomen. Het internet, en dan vooral social media, is een ander domein dan telefonie dat al wat langer bestaat. Bij telefonie heeft de een kortstondig contact met de ander. In de meeste gevallen is dat 1-op-1. Op social media communiceren grote groepen met elkaar over van alles en nog wat. Het internet is daarmee meer en meer een virtuele variant van de maatschappij geworden. Ik noem het variant en niet verlengstuk, want die virtuele maatschappij kent geheel andere grenzen dan de fysieke maatschappij. Het onderlinge verkeer is niet begrensd door gemeente- of landsgrenzen. Ook taal is geen barrière om wel of niet mee te doen. Engels is de voertaal in het westen, maar met vertaalprogramma’s als Google Translate is het een koud kunstje om aan het online maatschappelijk verkeer mee te doen met mensen uit een ander taalgebied. Je hoeft er zelfs niet voor te kunnen lezen dankzij moderne spraakprogramma’s. Tegelijkertijd vinden er op het internet overtredingen plaats die volgens de wetten en regels die ooit in de fysieke wereld zijn afgesproken handhaving behoeven. Als er een Nederlandstalige bedreiging van een (aankomend) politicus plaatsvindt, vanaf een socialmedia-account van een Nederlandse gebruiker, is het niet zo ingewikkeld om dit te behandelen volgens de Nederlandse wet. Als diezelfde bedreiging aan het adres van een buitenlandse politicus wordt gedaan, wordt het opeens veel ingewikkelder. Want is het beledigen of bedreigen van iemand in het buitenland nu wel of niet strafbaar volgens de wet die geldt in de omgeving van degene die deze uiting doet?

Overgeleverd aan de nukken van de internetgiganten

Het stelt niet alleen overheden en politie voor lastige dilemma’s, maar ook internet- en socialmedia-giganten als Facebook, Google en Twitter. Doorgaans hebben deze giganten intussen min of meer gestroomlijnde meldprocedures voor overheden. Zo kan een opsporingsambtenaar bij Facebook bijvoorbeeld via Facebook Records contact opnemen in geval van een opsporingsonderzoek. Twitter heeft weer andere regels waar je je als wetshandhaver aan moet houden voordat je bepaalde informatie kunt krijgen. In alle gevallen zijn het procedures die de bedrijven zelf opstellen, om voor zichzelf een goede balans te vinden tussen de privacy van hun gebruikers en het delen van gebruikersdata met overheidsvertegenwoordigers. Die balans is doorgaans niet transparant, uitgezonderd enige inzage in het aantal aanvragen en ingewilligde verzoeken via transparency reports. Het is echter maar de vraag welke beweegredenen er zijn om wel of niet mee te werken. Opsporingsinstanties vragen om gegevens, en socialmedia-bedrijven geven die of kiezen ervoor om dat juist niet te doen als zij vinden dat ze daartoe moreel of wettelijk niet verplicht zijn. Ze hebben wat dat betreft een zeer machtige positie, waarbij overheden zijn overgeleverd aan de nukken van deze internetgiganten. Wie heeft er nu eigenlijk de leiding om de orde te bewaken en te handhaven? En wie zou dat moeten hebben?

Online leefbaarheid en veiligheid

De leefbaarheid en veiligheid in onze fysieke leefomgeving heeft er sinds de opkomst van online buurtpreventie een dimensie erbij gekregen. Ongeveer 7000 WhatsApp-groepen uit België en Nederland hebben zich inmiddels aangemeld bij wabp.nl; grote kans dat ook jij en/of jouw buren op deze manier samen een oogje in het zeil houden in jouw wijk. Een belangrijk uitgangspunt van die online buurtgroepen is dat als er stront aan de knikker is er meteen 112 wordt gebeld. Om elkaar te informeren over onwenselijke of onveilige situaties hoeft de politie niet te worden ingeschakeld, maar als iemand getuige is van brandstichting, mishandeling, inbraak of erger is het voor iedereen volstrekt logisch dat de politie erbij wordt gehaald.

Maar hoe zit dat als er ernstige misdragingen plaatsvinden op het internet? Welke overheidsinstantie heeft het gezag wanneer er live moordvideo’s worden gestreamd op Facebook? Wie moet er worden ingeschakeld als de online leefbaarheid of veiligheid in het geding is? De meningen van diverse wetenschappers lopen uiteen over welke verantwoordelijkheden de internetgiganten daarin hebben. Zolang we die internetgiganten blijven zien als gewone bedrijven is het lastig om consensus te vinden over welke rol zij wel en niet zouden moeten spelen. Voor gewone bedrijven is het namelijk heel logisch om winstbelang te laten prevaleren boven het belang van overheden die misstanden willen oplossen. De vraag is of die logica nog wel opgaat. Want de internetgiganten zijn wel iets meer dan alleen maar ‘gewone’ bedrijven.

Facebook is een machtige mogendheid met Mark Zuckerberg als alleenheerser

Aan het begin van dit artikel schreef ik, dat het internet een virtuele variant van de maatschappij is geworden. In de internetfilmpjes over de social media revolutie wordt al enkele jaren de vergelijking gemaakt met inwoneraantallen van landen en aantallen gebruikers van social media platformen. Facebook heeft vandaag de dag bijna 2 miljard gebruikers. De vergelijking met landen begint steeds logischer te worden; de meesten van ons wonen niet alleen in Nederland maar ook met bijna 2 miljard andere wereldbewoners in de Facebook-cloud. En Facebook is daarmee feitelijk een machtige mogendheid met Mark Zuckerberg als alleenheerser. Een alleenheerser die moderators in dienst heeft om, net als politieagenten, de gebruikers (meer) in het gareel te houden. Onlangs kondigde Facebook aan 3000 extra moderators in te gaan schakelen omdat de handhaving op het platform nog steeds te wensen over laat. Net als de politie in de fysieke maatschappij zullen deze handhavers afhankelijk zijn van meldingen van bezoekers op het platform om gericht tot actie over te kunnen gaan. Alle gebruikers die de moeite nemen om ongewenste content te melden, vormen daarmee de Facebookvariant van de buurtpreventiegroepen. Maar hoe zit het met de rechterlijke macht in Facebookland? Hoe denkt Mark Zuckerberg daar vorm aan te gaan geven? Nou, daarvoor stelt hij zijn vertrouwen in kunstmatige intelligentie (AI). Hij zegt dat niet met zoveel woorden, maar deze AI wordt momenteel doorontwikkeld om het werk van de moderators te vergemakkelijken. Ik ben ervan overtuigd dat dat slechts het begin is van een ontwikkeling en dat beoordeling en sanctie-oplegging mede omwille van de objectiviteit spoedig ook daarvan afhankelijk zal worden gemaakt. Ofwel: kunstmatige intelligentie als de toekomstige rechterlijke macht van Facebook.

Internetgiganten en overheden worden gelijkwaardiger

Ik zie meer en meer overeenkomsten tussen social media platformen als virtuele omgevingen waar mensen samenkomen en fysieke omgevingen als steden, provincies en landen. Mijn veronderstelling daarbij is dat internetgiganten als Facebook, Google en Twitter steeds meer behoefte zullen krijgen aan samenwerking met verschillende overheden bij de handhaving van digitale orde en veiligheid op hun platformen. Opvallend was bijvoorbeeld dat onlangs een zelfmoord van een tienermeisje werd voorkomen waarbij één van de telefoontjes aan de politie van Facebook zelf kwam. Het feit dat dezelfde internetgiganten door nabestaanden van een schietpartij in San Bernardino voor de rechter worden gesleept omdat ze radicalisering op hun platformen hebben toegelaten, zegt ook wel iets over de toenemende behoefte aan handhaving.

Nu social media platformen allemaal live streaming van video bieden, ontstaat er een situatie waarin willekeurige online gebruikers getuige kunnen zijn van actuele incidenten zoals onder andere moord, verkrachting en zelfmoord. Interventies hierop moeten meestal in de fysieke wereld plaatsvinden. In die fysieke wereld is niet Mark Zuckerberg de leider die bepaalt wat er moet gebeuren, maar zijn dat de lokale overheden waar deze incidenten plaatsvinden. Plotseling is het in een situatie als deze niet een overheid die aan de bel hangt bij Facebook, maar zijn de rollen omgedraaid. Het is best knullig als Facebook dan net als iedereen moet aansluiten in de rij van telefonische melders. Je zou op zijn minst verwachten dat de lijntjes tussen een ‘mogendheid’ als Facebook en de lokale hulpdiensten korter zouden zijn, zeker in geval van spoed.

De balans in belangen begint de andere kant op te slaan. Internetgiganten en overheden worden gelijkwaardiger. Sterker nog, niet onterecht concludeerde Marc Schuilenburg onlangs in het NRC al dat Mark Zuckerberg Facebook als een nieuw soort overheid ziet. Schuilenburg concludeert: “Facebook wordt een nieuw soort overheid en gaat veiligheidstaken van de nationale overheid overnemen.” Ook Zuckerberg verruimt zijn horizon, want hij spreekt meer en meer over de rol van Facebook in de offline wereld. Facebook wil invloed op offline gemeenschappen. Facebook wil een rol spelen bij hulp in geval van crisis. Facebook wil zelfs invloed op gezondheidszorg en verkiezingen. Als Facebook het zo belangrijk vindt om een offline rol te spelen, dan kan dat alleen wanneer Facebook de online rol van overheden respecteert. Het moet immers wel van twee kanten komen. Maar tegelijkertijd worden met het uiten van deze ambities zorgen geuit over verregaande overheidsbemoeienis. Je gaat je afvragen welke overheid Zuckerberg in zijn persoonlijke brief bedoelt met: “In our society, we have personal relationships with friends and family, and then we have institutional relationships with the governments that set the rules.” Ik begin net als Marc Schuilenburg te denken dat Mark Zuckerberg bij zo’n uitspraak Facebook zelf als overheid ziet. Want wie bepaalt de regels in de virtuele straten? In hoeverre heeft de Nederlandse overheid invloed op wat wel en niet is toegestaan door Nederlandse inwoners van de Facebook-cloud?

Internetconsulaat of webambassade

Ik ben dan erg positief over het initiatief van de Europese Commissie om digitaal bewijs en data eenvoudiger op te kunnen vragen en het voorstel van Google om het opvragen van gegevens door de overheid te vereenvoudigen. Misschien ligt de oplossing zelfs wel in de richting van een internetconsulaat of webambassade. Een dienst die op overheidsniveau zorgdraagt voor de belangen van de inwoners van een land en, met enig mandaat, in direct contact staat met het hoogste management van de meestgebruikte internetdiensten. Het is een gedachte waarvan ik niet weet hoe realistisch dat is. Maar dat er iets moet gebeuren staat voor mij wel vast. Als we namelijk niet oppassen, hangt uw en mijn online én offline veiligheid straks af van de grillen van de internetgiganten.

Een Facebook-account verwijderen, dat werkt zo

— Dit blog is eerder gepubliceerd op de website van
Digitale Nazorghttp://diginaz.org/zetv

Misschien moet je er niet aan denken, je Facebook-account verwijderen. Al je vrienden, sites waarop je inlogt met je Facebook-gegevens, de foto’s van alle feestjes van de afgelopen jaren.. Intussen is Facebook de vervanging van je foto-album, adressenboek, agenda, dagboek en wie weet wat nog meer allemaal. Maar er kunnen natuurlijk ook redenen zijn om Facebook wel degelijk de rug toe te keren. Bijvoorbeeld vanwege je privacy. Omdat het teveel tijd kost. Omdat je er ongelukkig van wordt. Omdat iedereen al op Facebook zit en jij niet wilt zijn als die andere anderhalf miljard aardbewoners. Of.. Omdat je niet online voort wilt leven als je er ooit niet meer zult zijn.

facebook-257829_960_720

Bewaren voor later

Voordat je je Facebook-account helemaal verwijdert, is het verstandig om eerst alles te downloaden wat nu van jou op de servers van Facebook staat. Over hoe je dat doet  is op de website van Digitale Nazorg een apart blog gewijd: https://www.digitalenazorg.nl/blog/zo-download-je-je-facebook-archief-howto

Stap 1: Inloggen op het account

Het klinkt logisch: Om je Facebook-account te verwijderen moet je eerst inloggen. Als je een account van iemand anders wilt verwijderen (je overleden dierbare bijvoorbeeld) en je hebt géén beschikking over het wachtwoord, dan zul je het anders moeten aanpakken. Voor nu gaan we ervanuit dat je beschikking hebt over gebruikersnaam, wachtwoord en eventueel het telefoonnummer (en toestel) dat wordt gebruikt voor tweestapsverificatie.

Stap 2: Verwijderen van het account

Ga zodra je bent ingelogd naar https://www.facebook.com/help/delete_account en klik op de knop ‘Mijn Account verwijderen’. Vervolgens voer je nog een keer je wachtwoord in ter bevestiging en doe je een testje om aan Facebook te bewijzen dat je een mens bent:

verwijderen

testje

Let op: Als je je account verwijdert, kunnen andere mensen het niet meer zien op Facebook. Het kan maximaal 90 dagen duren voordat alle dingen die je hebt geplaatst echt helemaal zijn verwijderd.

Sommige dingen die je doet op Facebook worden niet opgeslagen in je account. Nadat je je account hebt verwijderd, kan een vriend bijvoorbeeld nog steeds berichten hebben die je hebt verstuurd. Die informatie blijft bestaan nadat je je account hebt verwijderd.

14 dagen bedenktijd

Zodra je de bovengenoemde stappen hebt doorlopen, ben je klaar. Nu is het wel zaak dat je 14 dagen niet meer inlogt op het account, want anders wordt het account weer geactiveerd.

permanent

Alleen deactiveren

Het is ook mogelijk om het iets minder rigoureus aan te pakken en het account alleen te deactiveren. Hiermee zet je het account eigenlijk in de wachtstand. De optie om te deactiveren vind je bij je beveiligingsinstellingen: https://www.facebook.com/settings?tab=security. Onderaan op de pagina kun je kiezen voor deactiveren. Als je die optie kiest, moet je nogmaals je wachtwoord invoeren. Vervolgens geef je een reden voor de deactivering in en kun je er optioneel voor kiezen om ook geen mails meer van Facebook te ontvangen.

Als je je account deactiveert, word je profiel uitgeschakeld en worden je naam en foto verwijderd uit de meeste dingen die je op Facebook hebt gedeeld. Sommige informatie blijft zichtbaar voor anderen, zoals je naam in vriendenlijsten en de door jou verzonden berichten.

Als je geen wachtwoord hebt

Bovengenoemde werkwijze kan alleen worden toegepast als je beschikt over de inloggegevens. Als je het Facebook-account van een overleden dierbare wilt verwijderen zijn daar de volgende mogelijkheden voor.

Facebook-erfgenaam

Mocht je dierbare jou hebben aangewezen als Facebook-erfgenaam hangt het er vanaf wat hij/zij zelf aan Facebook heeft laten weten wat betreft het al dan niet geheel verwijderen van het account. Meer daarover lees je in ons blog: Je Facebook-erfgenaam aanwijzen, zo werkt het!

In Memoriam

Ook wanneer je niet expliciet bent aangewezen als Facebook-erfgenaam, is het mogelijk om Facebook te verzoeken de pagina een herdenkingsstatus te geven. Je kunt de herdenkingsstatus aanvragen via dit formulier: https://www.facebook.com/help/contact/1605213279719667

De gegevens die je nodig hebt om dit formulier in te vullen zijn:

  • Je e-mailadres.
  • De URL van de Facebook-pagina van de overleden persoon.
  • Voor- en achternaam van de overleden persoon.
  • Geboortejaar van de overleden persoon.
  • Overlijdensdatum van de overleden persoon (of schatting).
  • Bewijs van overlijden (deze kun je uploaden).

Verzoek tot verwijderen

Wanneer je de pagina van de overleden persoon geheel verwijderd wilt hebben, en je beschikt zelf niet over de inloggegevens om dat te regelen, kun je een verwijderverzoek indienen via dit formulier: https://www.facebook.com/help/contact/228813257197480. Overigens kan ditzelfde formulier evenals het voorgaande ook gebruikt worden voor de herdenkingsstatus.

De gegevens die je nodig hebt om dit formulier in te vullen zijn:

  • Je volledige naam.
  • Volledige naam van het account van de overledene.
  • Het e-mailadres dat kan zijn gebruikt door de overledene.
  • De URL van de Facebook-pagina van de overledene.
  • Je relatie met de persoon (gezinslid, overige familie, geen familie).
  • Datum overlijden.
  • Bewijs van betrokkenheid. Hier wordt gevraagd documentatie te uploaden zoals een overlijdensakte, het geboortebewijs van de overledene of juridisch bewijs van bevoegdheid.

Beschikbaar krijgen gebruikersnaam in wachtwoord

Wanneer je wel beschikt over computer/ tablet/ smartphone van de overledene maar daar geen toegang toe kunt krijgen, heeft Digitale Nazorg de know-how om inloggegevens te achterhalen. Dat kan een hoop werk en correspondentie met Facebook schelen.

Facebook als reddende engel?

Veelgehoorde kritiek op gebruik van social media is dat we ons allemaal beter voordoen dan we zijn. Ik begrijp die kritiek eerlijk gezegd niet, want dat is volgens mij niet anders dan hoe we ons in het dagelijks leven gedragen. Een veelgestelde vraag aan het eind van de werkweek is: “Ga je nog iets leuks doen dit weekend?” En als er na het weekend wordt gevraagd: “Hoe was je weekend?”, is het eigenlijk de bedoeling dat je de leuke dingen deelt in plaats van gaat klagen over het weer.

Waarom zou dat op social media anders moeten zijn? Het mooie van geluk is dat het vermeerdert als je het deelt. Maar er zit desondanks een duistere kant aan al die positiviteit op social media. Het blijkt zo te zijn dat veel mensen er depressief van worden als anderen een leuker leven lijken te leiden. In sommige gevallen triggert dat misschien zelfs zelfmoordgedachten, en daar is niemand bij gebaat. Ook Facebook niet, het medium wat wel vaker met depressiviteit in verband wordt gebracht.

Maar Facebook gaat aan zelfmoordpreventie doen. Ze hebben de handen ineengeslagen met enkele hulpverleningsinstanties en zijn tot de opvallende oplossing gekomen om pro-actief op depressieve Facebook-updates te reageren.

fb-suicide

Rapporteerfunctie

Facebook geeft de mogelijkheid aan Facebookvrienden om een update te rapporteren als zorgelijk. Vervolgens wordt de update beoordeeld en wanneer inderdaad de alarmbellen gaan rinkelen onderneemt Facebook actie. Facebook zegt hier zelf over:

Besides encouraging them to connect with a mental health expert at the National Suicide Prevention Lifeline, we now also give them the option of reaching out to a friend, and provide tips and advice on how they can work through these feelings.

Over hoe het werkt heeft Facebook deze video online gezet:

Facebook Product Demo: Rob Boyle from Mimi Gan on Vimeo.

Hoewel Facebook deze stap heeft genomen in samenwerking en op basis van advies van hulpverleningsinstanties moet ik er zelf heel erg aan wennen. Stel, je loopt met suïcidale gedachten rond. Terwijl je inlogt op Facebook krijg je een anoniem bericht dat iemand van je vrienden zich zorgen over je maakt. Dan vraag je je toch op zijn minst af waarom die persoon zich niet gewoon kenbaar maakt, of sterker nog: waarom die niet op je deurmat stond na het posten van je noodkreet naar de buitenwereld?

Facebook weet alles van je

Facebook speelt in mijn ogen de rol van bezorgde vertrouweling, een rol die Facebook niet past. Facebook is een bedrijf dat miljarden verdient met advertenties. Facebook is een bedrijf dat meer over jou weet dan je eigen levenspartner. Rick Nieman schreef daar in maart 2013 al eens een uitstekend blog over. Hij verwoordt het als volgt:

Facebook wil álles van je weten. Dus ook wat je koopt in de supermarkt, hoe vaak je waarheen vliegt, welke producten je allemaal bestelt online of zelfs welke producten je alleen nog maar hebt bekeken, en of je toevallig net bent gescheiden of verhuisd.

Het beeld van Facebook als privacyschendende multinational kan ik niet verenigen met het beeld van bezorgde vertrouweling. Aan de andere kant, als dit levens redt, wie ben ik om daar kritiek op te uiten. Of zoals een Facebook-gebruiker uit Canada reageert: ” If even one person is saved by this, then it is worth it.”

De mediapsycholoog

Mediapsycholoog Mischa Koster heeft er ook wat andere gedachten bij, beluister het interview via SoundCloud:


Nog niet in Nederland beschikbaar

Op moment van schrijven wordt de functie in Amerika getest. Of dit een optie is die ook in Nederland beschikbaar komt is nog niet bekend. Mocht iemand in jouw omgeving suïcidale signalen afgeven, of loop je zelf met dit soort gedachten? Lees dan vooral dit artikel over hoe je een suïcidaal persoon kunt helpen.

Je Facebook-erfgenaam aanwijzen, zo werkt het!

Dit blog is ook gepubliceerd op de website van Digitale Nazorg [link] —

Groot nieuws in mijn tijdlijn: “Facebook laat gebruikers ‘erfgenaam’ voor account kiezen” Hoewel Facebook wat aan populariteit heeft ingeboet vanwege, laten we zeggen: vrijpostig privacybeleid, geldt voor Facebook: “You can’t live with it, can’t live without it.” Maar Facebook kan wel doorleven zonder jou, en dat is nou juist waarom ik deze stap van Facebook wel kan waarderen: je kunt daar zelf nu regie in nemen. Maar hoe werkt het dan precies en wat doet Facebook daar vervolgens mee? Daar wil ik in dit blog even nader op inzoomen.

legacy_featured

Lees verder

Je besloten vriendenlijst op Facebook staat wagenwijd open!

Facebook en privacy.. Als die twee in één adem genoemd worden is het doorgaans niet omdat deze vriendjes van elkaar zijn. Facebook kent tientallen privacy-instellingen, en je vind ze niet allemaal netjes in één overzichtelijk menu. Voor tips om je Facebookpagina zo dicht mogelijk te zetten zul je uit moeten wijken naar de website van Pepermunt.net of het E-book ‘Veilig Facebook voor Iedereen‘ van (onder andere) internetgoeroe Jan Willem Alphenaar. En net als je je privacy-instellingen zo strikt als mogelijk hebt ingesteld, wijzigt Facebook het privacybeleid of komt er nieuws over een hack waarmee je zorgvuldig afgeschermde gegevens toch voor iedereen te zien zijn.

Je privacy op Facebook is afhankelijk van de zwakste privacyschakel binnen je profiel. Deze week was er nieuws waar eigenlijk iedereen van af zou moeten afweten: Je besloten vriendenlijst staat wagenwijd open..! In dit blog vind je geen link naar dat nieuws en ook geen uitleg hoe dat precies werkt. Ik schrijf dit, omdat ik je ervoor wil waarschuwen. Niet om het uit te proberen.

weakestlink

De Facebook Vriendenlijst-hack werkt verrassend eenvoudig

Deze week las ik een Amerikaans artikel over de bewuste Facebook-hack, waarmee besloten vriendenlijsten inzichtelijk kunnen worden gemaakt. Ik heb dat uitgeprobeerd en was eerlijk gezegd best verbaasd dat het inderdaad werkt zoals beschreven. De Facebook Vriendenlijst-hack werkt zelfs verrassend eenvoudig. Zolang Facebook daar geen maatregelen tegen neemt (ik vrees het ergste wat dat betreft), zullen we dat zelf moeten doen.

Afsluiten van je vriendenlijst (als instelling)

Eerst even over je privacy-instellingen. Hoe het ‘afsluiten’ van je vriendenlijst voor niet-vrienden werkt lees je hier. Het menu wat je voorgeschoteld krijgt ziet er zo uit:

Knipsel

Hierboven zie je een voorbeeld zoals ik mijn vriendenlijst heb ingesteld voor dit blog. Volgens mijn privacy-instellingen zou ik de enige moeten zijn die mijn vriendenlijst kan zien. Dat is dus niet het geval. Met de hack waaraan ik refereer kan ik met een eenvoudige handeling al 44 van mijn (bescheiden aantal) van 148 Facebookvrienden inzichtelijk maken. Om de hack uit te voeren heb ik gebruik gemaakt van een ander profiel, waar ik privé geen enkele link mee heb.

hack

De zwakke schakel

De zwakke schakels zijn de vrienden in je lijst die hun vriendenlijst open hebben staan. Daarmee zetten ze, onbewust, de deur naar jouw informatie open. Dat is de essentie van de hack, daar gaat het dus om. Wanneer al je vrienden besloten vriendenlijsten hebben, dan kun je met deze hack ook niet bij jouw besloten informatie komen. Ongetwijfeld zijn daar weer andere foefjes voor, maar die ken ik (nog) niet.

De oplossing?

Niet voor niets zet ik een vraagteken achter het woord ‘oplossing’. De vraag is eigenlijk of hier wel een goede oplossing voor te verzinnen is. Immers, de enige oplossing naast helemaal stoppen met Facebook is iedereen ontvrienden die zijn of haar vriendenlijst open heeft staan. Voor de meesten zal dat te rigoreus zijn. Misschien is er een appèl te doen op je vrienden door dit bericht op je Facebook te zetten:

Beste Facebookvriend of -vriendin,

Ik heb dit blog (http://wp.me/p3HjPK-99) gelezen over een hack waarmee besloten vriendenlijsten op Facebook inzichtelijk kunnen worden gemaakt. De hack werkt alleen als degene met een besloten vriendenlijst Facebookvrienden heeft met een open vriendenlijst.

Heb jij een open vriendenlijst? Dan wil ik de suggestie doen om die op besloten te zetten. Je Facebookvrienden die hun vriendenlijst op besloten hebben staan zijn daarmee geholpen bij het beschermen van hun privacy.

Uitleg over hoe je je vriendenlijst op besloten kunt zetten vind je hier:

https://www.facebook.com/help/115450405225661

 

Ik heb geen flauw idee of dit zoden aan de dijk zet, maar wie niet waagt die niet wint. Succes, enne.. Hou je veilig!

Coolfactor Twitter neemt toe, ten nadele van Facebook

Vroeger, toen er nog geen internet was, zei de geschiedenisleraar tegen me dat alles wat in de Verenigde Staten gebeurde 10 jaar later ook bij ons zou gebeuren. Tegenwoordig draait de wereld sneller, komt nieuws realtime binnen en is die 10 jaar geslonken tot… Ja, tot wat eigenlijk? Feit is dat wij Nederlanders het misschien niet willen horen, maar toch wel opvallend vaak achter grote broer Amerika aanlopen. En daar lijkt Twitter meer en meer terrein te winnen op Facebook. Een voorbode wat bij ons te gebeuren staat?

Lees verder op Twittermania: http://twittermania.nl/2013/08/coolfactor-twitter-neemt-toe-ten-nadele-van-facebook/

Zes redenen waarom Twitter beter is dan Facebook

Soms lijkt het weleens een fittie tussen Facebook en Twitter als het gaat om het meest geschikte sociale medium. De een is fan van Facebook, de ander van Twitter en sommigen van allebei. Er zijn overeenkomsten, maar ook zeker cruciale verschillen. Elk sociaal medium dient een specifiek doel. Waar LinkedIn vooral een zakelijke inslag heeft, gebruik je Facebook doorgaans om contact te onderhouden met vrienden of familie die je ook ‘in real life’ kent. Bij Twitter hoeft de vriendschap niet wederzijds te zijn, waardoor je je sociale netwerk heel gemakkelijk kunt uitbreiden naar personen die je om welke reden dan ook interessant vindt om te volgen.

Lees verder op Twittermania: http://twittermania.nl/2012/12/zes-redenen-waarom-twitter-beter-dan-facebook/