Bij welke staat behoort de virtuele straat?

Waarom hebben we politie? Het zou zo maar een vraag kunnen zijn die mijn kleuterzoon zou kunnen stellen om de wereld om zich heen te leren begrijpen. Hoe ouder hij wordt, hoe ingewikkelder de vragen. En dus ook de antwoorden, waarvoor ik steeds vaker de hulp van internet inschakel. Het zal niet lang meer duren tot hij zelf www.google.nl intikt en daar zijn vragen gaat stellen; tot die tijd leer ik er zelf gelukkig ook nog wat dingen bij.

Het meest concrete antwoord op de vraag waarom we politie hebben staat op politie.nl: “De politie beschermt de democratie, handhaaft de wet en is het gezag op straat.” Persoonlijk vind ik dat nog een beetje te kort door de bocht, want het geeft geen antwoord op de vraag waarom het überhaupt nodig is om politie te hebben. Daar zullen ongetwijfeld wat wetenschappelijke, sociologische of antropologische stukken over te vinden zijn. In die richting zou ik het zelf in elk geval zoeken, want het bestaansrecht van de politie is gelegen in het bewaken en handhaven van de regels die gezamenlijk in een samenleving worden afgesproken. Het is onderdeel van hoe mensen met elkaar omgaan. In gezinsverband zijn het, als het goed is, de ouders die de afgesproken leefregels handhaven en de kinderen in het gareel proberen te houden. In een groter gezelschap ligt het gezag bij degenen die de leidersrol hebben. Op het werk is dat doorgaans de leidinggevende. In een nog groter gezelschap, zoals een stad, provincie of land is dit een verantwoordelijkheid van ‘de overheid’, in ons geval de democratisch gekozen leiders. En de Nederlandse overheid heeft het uitvoeren van dat gezag, inclusief het alleenrecht om desnoods geweld toe te passen, gedelegeerd aan een organisatie die we de politie noemen. Om het nog een beetje overzichtelijk te houden sla ik de iets ingewikkeldere uitleg van de Trias Politica even over, want dan dwaal ik af. Maar houd voor straks even in het achterhoofd dat we ook nog zoiets als een rechterlijke macht hebben.

De virtuele variant van de maatschappij

In het afgelopen decennium is de interactie en het ‘zijn’ op internet toegenomen. Het internet, en dan vooral social media, is een ander domein dan telefonie dat al wat langer bestaat. Bij telefonie heeft de een kortstondig contact met de ander. In de meeste gevallen is dat 1-op-1. Op social media communiceren grote groepen met elkaar over van alles en nog wat. Het internet is daarmee meer en meer een virtuele variant van de maatschappij geworden. Ik noem het variant en niet verlengstuk, want die virtuele maatschappij kent geheel andere grenzen dan de fysieke maatschappij. Het onderlinge verkeer is niet begrensd door gemeente- of landsgrenzen. Ook taal is geen barrière om wel of niet mee te doen. Engels is de voertaal in het westen, maar met vertaalprogramma’s als Google Translate is het een koud kunstje om aan het online maatschappelijk verkeer mee te doen met mensen uit een ander taalgebied. Je hoeft er zelfs niet voor te kunnen lezen dankzij moderne spraakprogramma’s. Tegelijkertijd vinden er op het internet overtredingen plaats die volgens de wetten en regels die ooit in de fysieke wereld zijn afgesproken handhaving behoeven. Als er een Nederlandstalige bedreiging van een (aankomend) politicus plaatsvindt, vanaf een socialmedia-account van een Nederlandse gebruiker, is het niet zo ingewikkeld om dit te behandelen volgens de Nederlandse wet. Als diezelfde bedreiging aan het adres van een buitenlandse politicus wordt gedaan, wordt het opeens veel ingewikkelder. Want is het beledigen of bedreigen van iemand in het buitenland nu wel of niet strafbaar volgens de wet die geldt in de omgeving van degene die deze uiting doet?

Overgeleverd aan de nukken van de internetgiganten

Het stelt niet alleen overheden en politie voor lastige dilemma’s, maar ook internet- en socialmedia-giganten als Facebook, Google en Twitter. Doorgaans hebben deze giganten intussen min of meer gestroomlijnde meldprocedures voor overheden. Zo kan een opsporingsambtenaar bij Facebook bijvoorbeeld via Facebook Records contact opnemen in geval van een opsporingsonderzoek. Twitter heeft weer andere regels waar je je als wetshandhaver aan moet houden voordat je bepaalde informatie kunt krijgen. In alle gevallen zijn het procedures die de bedrijven zelf opstellen, om voor zichzelf een goede balans te vinden tussen de privacy van hun gebruikers en het delen van gebruikersdata met overheidsvertegenwoordigers. Die balans is doorgaans niet transparant, uitgezonderd enige inzage in het aantal aanvragen en ingewilligde verzoeken via transparency reports. Het is echter maar de vraag welke beweegredenen er zijn om wel of niet mee te werken. Opsporingsinstanties vragen om gegevens, en socialmedia-bedrijven geven die of kiezen ervoor om dat juist niet te doen als zij vinden dat ze daartoe moreel of wettelijk niet verplicht zijn. Ze hebben wat dat betreft een zeer machtige positie, waarbij overheden zijn overgeleverd aan de nukken van deze internetgiganten. Wie heeft er nu eigenlijk de leiding om de orde te bewaken en te handhaven? En wie zou dat moeten hebben?

Online leefbaarheid en veiligheid

De leefbaarheid en veiligheid in onze fysieke leefomgeving heeft er sinds de opkomst van online buurtpreventie een dimensie erbij gekregen. Ongeveer 7000 WhatsApp-groepen uit België en Nederland hebben zich inmiddels aangemeld bij wabp.nl; grote kans dat ook jij en/of jouw buren op deze manier samen een oogje in het zeil houden in jouw wijk. Een belangrijk uitgangspunt van die online buurtgroepen is dat als er stront aan de knikker is er meteen 112 wordt gebeld. Om elkaar te informeren over onwenselijke of onveilige situaties hoeft de politie niet te worden ingeschakeld, maar als iemand getuige is van brandstichting, mishandeling, inbraak of erger is het voor iedereen volstrekt logisch dat de politie erbij wordt gehaald.

Maar hoe zit dat als er ernstige misdragingen plaatsvinden op het internet? Welke overheidsinstantie heeft het gezag wanneer er live moordvideo’s worden gestreamd op Facebook? Wie moet er worden ingeschakeld als de online leefbaarheid of veiligheid in het geding is? De meningen van diverse wetenschappers lopen uiteen over welke verantwoordelijkheden de internetgiganten daarin hebben. Zolang we die internetgiganten blijven zien als gewone bedrijven is het lastig om consensus te vinden over welke rol zij wel en niet zouden moeten spelen. Voor gewone bedrijven is het namelijk heel logisch om winstbelang te laten prevaleren boven het belang van overheden die misstanden willen oplossen. De vraag is of die logica nog wel opgaat. Want de internetgiganten zijn wel iets meer dan alleen maar ‘gewone’ bedrijven.

Facebook is een machtige mogendheid met Mark Zuckerberg als alleenheerser

Aan het begin van dit artikel schreef ik, dat het internet een virtuele variant van de maatschappij is geworden. In de internetfilmpjes over de social media revolutie wordt al enkele jaren de vergelijking gemaakt met inwoneraantallen van landen en aantallen gebruikers van social media platformen. Facebook heeft vandaag de dag bijna 2 miljard gebruikers. De vergelijking met landen begint steeds logischer te worden; de meesten van ons wonen niet alleen in Nederland maar ook met bijna 2 miljard andere wereldbewoners in de Facebook-cloud. En Facebook is daarmee feitelijk een machtige mogendheid met Mark Zuckerberg als alleenheerser. Een alleenheerser die moderators in dienst heeft om, net als politieagenten, de gebruikers (meer) in het gareel te houden. Onlangs kondigde Facebook aan 3000 extra moderators in te gaan schakelen omdat de handhaving op het platform nog steeds te wensen over laat. Net als de politie in de fysieke maatschappij zullen deze handhavers afhankelijk zijn van meldingen van bezoekers op het platform om gericht tot actie over te kunnen gaan. Alle gebruikers die de moeite nemen om ongewenste content te melden, vormen daarmee de Facebookvariant van de buurtpreventiegroepen. Maar hoe zit het met de rechterlijke macht in Facebookland? Hoe denkt Mark Zuckerberg daar vorm aan te gaan geven? Nou, daarvoor stelt hij zijn vertrouwen in kunstmatige intelligentie (AI). Hij zegt dat niet met zoveel woorden, maar deze AI wordt momenteel doorontwikkeld om het werk van de moderators te vergemakkelijken. Ik ben ervan overtuigd dat dat slechts het begin is van een ontwikkeling en dat beoordeling en sanctie-oplegging mede omwille van de objectiviteit spoedig ook daarvan afhankelijk zal worden gemaakt. Ofwel: kunstmatige intelligentie als de toekomstige rechterlijke macht van Facebook.

Internetgiganten en overheden worden gelijkwaardiger

Ik zie meer en meer overeenkomsten tussen social media platformen als virtuele omgevingen waar mensen samenkomen en fysieke omgevingen als steden, provincies en landen. Mijn veronderstelling daarbij is dat internetgiganten als Facebook, Google en Twitter steeds meer behoefte zullen krijgen aan samenwerking met verschillende overheden bij de handhaving van digitale orde en veiligheid op hun platformen. Opvallend was bijvoorbeeld dat onlangs een zelfmoord van een tienermeisje werd voorkomen waarbij één van de telefoontjes aan de politie van Facebook zelf kwam. Het feit dat dezelfde internetgiganten door nabestaanden van een schietpartij in San Bernardino voor de rechter worden gesleept omdat ze radicalisering op hun platformen hebben toegelaten, zegt ook wel iets over de toenemende behoefte aan handhaving.

Nu social media platformen allemaal live streaming van video bieden, ontstaat er een situatie waarin willekeurige online gebruikers getuige kunnen zijn van actuele incidenten zoals onder andere moord, verkrachting en zelfmoord. Interventies hierop moeten meestal in de fysieke wereld plaatsvinden. In die fysieke wereld is niet Mark Zuckerberg de leider die bepaalt wat er moet gebeuren, maar zijn dat de lokale overheden waar deze incidenten plaatsvinden. Plotseling is het in een situatie als deze niet een overheid die aan de bel hangt bij Facebook, maar zijn de rollen omgedraaid. Het is best knullig als Facebook dan net als iedereen moet aansluiten in de rij van telefonische melders. Je zou op zijn minst verwachten dat de lijntjes tussen een ‘mogendheid’ als Facebook en de lokale hulpdiensten korter zouden zijn, zeker in geval van spoed.

De balans in belangen begint de andere kant op te slaan. Internetgiganten en overheden worden gelijkwaardiger. Sterker nog, niet onterecht concludeerde Marc Schuilenburg onlangs in het NRC al dat Mark Zuckerberg Facebook als een nieuw soort overheid ziet. Schuilenburg concludeert: “Facebook wordt een nieuw soort overheid en gaat veiligheidstaken van de nationale overheid overnemen.” Ook Zuckerberg verruimt zijn horizon, want hij spreekt meer en meer over de rol van Facebook in de offline wereld. Facebook wil invloed op offline gemeenschappen. Facebook wil een rol spelen bij hulp in geval van crisis. Facebook wil zelfs invloed op gezondheidszorg en verkiezingen. Als Facebook het zo belangrijk vindt om een offline rol te spelen, dan kan dat alleen wanneer Facebook de online rol van overheden respecteert. Het moet immers wel van twee kanten komen. Maar tegelijkertijd worden met het uiten van deze ambities zorgen geuit over verregaande overheidsbemoeienis. Je gaat je afvragen welke overheid Zuckerberg in zijn persoonlijke brief bedoelt met: “In our society, we have personal relationships with friends and family, and then we have institutional relationships with the governments that set the rules.” Ik begin net als Marc Schuilenburg te denken dat Mark Zuckerberg bij zo’n uitspraak Facebook zelf als overheid ziet. Want wie bepaalt de regels in de virtuele straten? In hoeverre heeft de Nederlandse overheid invloed op wat wel en niet is toegestaan door Nederlandse inwoners van de Facebook-cloud?

Internetconsulaat of webambassade

Ik ben dan erg positief over het initiatief van de Europese Commissie om digitaal bewijs en data eenvoudiger op te kunnen vragen en het voorstel van Google om het opvragen van gegevens door de overheid te vereenvoudigen. Misschien ligt de oplossing zelfs wel in de richting van een internetconsulaat of webambassade. Een dienst die op overheidsniveau zorgdraagt voor de belangen van de inwoners van een land en, met enig mandaat, in direct contact staat met het hoogste management van de meestgebruikte internetdiensten. Het is een gedachte waarvan ik niet weet hoe realistisch dat is. Maar dat er iets moet gebeuren staat voor mij wel vast. Als we namelijk niet oppassen, hangt uw en mijn online én offline veiligheid straks af van de grillen van de internetgiganten.

Advertenties

Hoe je Clearly tóch kunt installeren (Chrome)

Een paar weken geleden kocht ik voor mezelf een cadeautje: een gloednieuwe razendsnelle laptop waar ik, mede gezien de prijs, toch minimaal 5 jaar plezier van wil hebben. Na het overzetten van bestanden, opnieuw installeren van Office en een aantal veelgebruikte programma’s, was het al snel tijd om eens lekker achterover te zitten en te ervaren hoe snel en soepel het internetten verliep. Man man, wat een genot! Alleen.. Er miste toch iets. Als intensief gebruiker van Google Chrome waren favorieten, extensies en diverse instellingen gelukkig snel gesynchroniseerd. Eén van de meest gebruikte extensies, Clearly, stond er echter niet tussen. Mocht je deze extensie niet kennen, zie deze korte video waarom dit een onmisbare extensie is als je online artikelen leest:

De reden waarom Clearly er niet tussen stond werd me al snel duidelijk: deze is niet langer te downloaden. Bij het zoeken naar mogelijkheden kwam ik een aantal alternatieven tegen, zoals Readability, BeeLine Reader en EasyReader. De extensie die wat mij betreft het dichtst in de buurt kwam, was BeeLine Reader. Maar die is helaas slechts beperkt bruikbaar. Na een proefperiode is de gratis versie nog maar 5x per dag te gebruiken.

Dus toch weer terug naar Clearly, die eigenlijk niet meer te installeren is. Althans, niet op de officiële manier via de Chrome Web Store. Het is gelukkig ook mogelijk om extensies op een andere manier te installeren, maar dan moet je beschikken over een zogenaamd ‘crx’-bestand. Het crx-bestand van Clearly laat zich via Google wel vinden als download. Let op, dit is voor eigen risico. Een extensie die je niet via de Chrome Web Store downloadt kan voorzien zijn van virussen, malware en dergelijke. Soms moet je echter risico’s nemen in het leven, maar ik laat aan jou over of het risico het jou waard is.

1

Zodra je het gewenste crx-bestand tussen je downloads hebt staan is het zaak om deze toe te voegen aan Chrome. Dat werkt als volgt:

  • Start Google Chrome
  • Ga naar de pagina met extensies (chrome://extensions/)
  • Sleep het crx-bestand naar het overzicht met extensies

Klaar! Vanaf nu kun je Evernote Clearly (weer) gebruiken om webpagina’s in een handomdraai om te zetten in een reclameloze, rustig ogende en veel leesbaardere versie.

2

#HowTo: TweetDeck gebruiken buiten je browser

Het gebruik van Twitter komt pas écht tot zijn recht als je niet alleen gebruik maakt van een Twitter-app en/of Twitter.com, maar wanneer je gebruik maakt van de mogelijkheden die TweetDeck biedt. TweetDeck kent zeer uitgebreide filters, eenvoudige navigatie tussen kolommen op basis van zoekopdrachten of Twitterlijsten en met TweetDeck kun je heel eenvoudig meerdere Twitter-accounts in één dashboard onderhouden. Vreemd genoeg is het voor Windows-gebruikers al geruime tijd niet meer mogelijk om TweetDeck apart te downloaden; zij worden door Twitter beperkt tot het gebruiken van de browserversie. (Mac-gebruikers kunnen nog steeds de applicatie downloaden via iTunes)

HowToTweetDeck

Op websites buiten Twitter om kun je nog wel downloadbare versies verkrijgen, maar daar zou ik erg mee oppassen. Je weet nooit wat je aan extra, ongenode malware of zelfs virussen meekrijgt. Je kunt ook voor een win-winsituatie gaan, en de browserversie gebruiken alsof het een applicatie is. Het voordeel? Dat je gewoon je browser kunt sluiten en openen zonder dat je je TweetDeck-venster verliest. En natuurlijk een snelkoppeling in je taakbalk, zoals je ook gewend bent voor andere applicaties. Dat voor elkaar krijgen is simpeler dan je denkt! Hier de uitleg in 4 stappen.

Aanvulling 21 maart 2016: Twitter heeft aangekondigd dat vanaf 15 april alleen nog de browserversie kan worden gebruikt, waarmee dit blog nóg relevanter is geworden.

Google Chrome

Stap 1: Installeer Google Chrome
TweetDeck buiten je browser om blijven gebruiken is simpel als je Google Chrome hebt. Mocht je normaal gesproken verknocht zijn aan een andere browser, dan is dat geen probleem. Je computer kan meerdere browsers aan en je hoeft hierna niet per se FireFox, Safari, Internet Explorer of welke browser je ook gebruikt links te laten liggen. Mocht je nog geen Google Chrome hebben, dan is het wel even een kwestie van downloaden en installeren.

Stap 2: Login op tweetdeck.twitter.com
Als je Google Chrome op je computer hebt staan, ga dan met Google Chrome naar http://tweetdeck.twitter.com en log in met je Twitternaam en -wachtwoord. Als je TweetDeck nog nooit eerder gebruikt hebt, dan worden er automatisch voor jou vier kolommen aangemaakt: Home, Notifications, Messages en Activity. Daar kun je je later in verdiepen. We gaan meteen door naar stap 3.

Stap 3: Maak een snelkoppeling
Navigeer vervolgens via het hamburgermenu rechtsboven naar Meer hulpprogramma’s en kies voor Toevoegen aan bureaublad.

tweetdeck-20160322_1

Vink hierna in de pop-up Openen als venster aan en klik op Toevoegen:

tweetdeck-20160322_2

Stap 4: Voeg toe aan taakbalk
Vervolgens zoek je de snelkoppeling op je bureaublad op, klik je deze met je rechter muisknop aan en kies je voor Aan taalkbalk vastmaken.

tweetdeck-20160322_3

Vanaf dit moment staat TweetDeck gewoon (weer) op je taakbalk en kun je deze buiten je browser om gebruiken. Precies hetzelfde als wat je gewend was met de downloadbare Windows-versie.

Afhankelijk van je instellingen voor notificaties vanuit Chrome kun je net als in de losse applicatie gewoon meldingen ontvangen van nieuwe berichten als je dat zo hebt ingesteld. Mijn persoonlijke ervaring is dat deze Chrome-versie soepeler lijkt te lopen dan de Windows-applicatie.

Oogstrelende extensie voor TweetDeck-gebruikers

Vandeweek werd ik via een tweet geattendeerd op een artikel bij Android World over een zogenaamde ‘TweetDeck Enhancer’. Fan van TweetDeck als ik ben heb ik uiteraard meteen gekeken wat voor gekkigheid dit nou weer was. En daar heb ik geen spijt van gekregen!

Tot voor kort maakte ik gebruik van de Windows-versie van TweetDeck. Door deze ‘Enhancer’ ben ik overstag, en gebruik nu de ik webversie van TweetDeck. Dat ziet er zo uit:

verschil
Lees verder

Zo zet je WhatsApp en Hangouts op je taakbalk (#howto)

Deze week heeft WhatsApp ons verrast met een web-client, waarmee chatten via je laptop in plaats van met je telefoon een eitje is geworden. De web-client lijkt verrassend veel op de officiële Telegram Desktop app, al is dat op zich niet zo verrassend als je beide apps met elkaar vergelijkt: er zijn meer overeenkomsten dan verschillen (#understatement).

startbalk

Het snel toegankelijk hebben van de diverse chat-apps via de startbalk vind ik persoonlijk handig om ze vervolgens ook écht vlot te kunnen te gebruiken. Ik vind dat gebruiksvriendelijker dan bijvoorbeeld WhatsApp slechts in één van de tabbladen van mijn browser te hebben. Die browser open en sluit ik namelijk dat het een lieve lust is, dus dan ben ik telkens mijn chatscherm kwijt. En als dit voor mij geldt, zullen er meer zijn die dat zo ervaren. Daarom deze how-to, om het (online) leven nét ietsje leuker te maken.

Google Hulpprogramma ‘Snelkoppeling maken’

Voor gebruikers van Chrome is hier een heel eenvoudige oplossing voor, namelijk het maken van een snelkoppeling naar een specifiek website. Gevolg van die snelkoppeling, is dat je die bepaalde website in een apart venster krijgt te zien, zonder adresbalk en overige tierelantijntjes van je browser.

WhatsApp starten vanaf de startbalk

Om op deze manier WhatsApp in je startbalk te krijgen, volg je de deze stappen:

  1. Open WhatsApp in een tabblad van Google Chrome (https://web.whatsapp.com/)
  2. Klik rechtsboven op het menu-icoontje.
  3. Selecteer de eennalaatste optie (Meer hulpprogramma’s).
  4. Kies Snelkoppeling maken.snelkoppelingmaken
  5. Kies vervolgens voor Vastzetten op taakbalk, en bevestig met Maken.

Vanaf nu heb je een snelkoppeling naar Whatsapp op je taakbalk, die los van je browserscherm werkt. Die kun je nu dus naar hartelust openen en sluiten zonder je chatvenster te verliezen! Oh, en je krijgt gewoon netjes notificaties op je scherm bij nieuwe berichten!

webapp

Google Hangouts starten vanaf de taakbalk

Google Hangouts is een uitstekend alternatief voor WhatsApp. Via Hangouts was het al veel eerder mogelijk om zowel vanaf je computer als vanaf je smartphone te chatten. Een extra voordeel van Google Hangouts, is dat je niet afhankelijk bent van een telefoonnummer. Je kunt deze dus ook gebruiken op een tablet zonder simkaart!

Google Hangouts wordt echter als een kleine frame getoond op je persoonlijke Google-pagina, en is dus niet zo makkelijk als WhatsApp via een snelkoppeling op je taakbalk te plaatsen. Maar ook daar is een oplossing voor, namelijk Google Hangouts als Chrome App installeren en vervolgens een snelkoppeling op je taakbalk zetten. Dat werkt iets anders als hier boven dus:

  1. Installeer de Google Hangouts Chrome-app (niet de extensie!): http://goo.gl/6MwftX.
  2. Ga naar de geïnstalleerde Chrome-apps: chrome://apps/
  3. Selecteer Hangouts met je rechter muisknop en kies voor Snelkoppelingen maken.
    snelkoppelinghangouts
  4. Kies voor Vastzetten op de taakbalk.
    optaakbalk

Vanaf nu heb je een snelkoppeling naar Google Hangouts op je taakbalk!

 

HootSuite maakt geotweets beschikbaar op Google Maps

Wie vaker blogs van mij leest hier bij Twittermania, weet dat ik een enorme fan ben van geotweets. Vooral de geocode-operator vind ik daarbij een zeer krachtige tool, omdat je daarbij niet afhankelijk bent van een handige website. Hoe je de geocode-operator kunt toepassen heb ik uitgebreid uit de doeken gedaan in dit blog(inclusief videotutorial) uit oktober 2012. Maar soms wil je gewoon even snel lokale tweets in beeld krijgen in je zoektocht naar informatie. En dan wil je gewoon op je wenken bediend worden. Daar zijn diverse tools voor en ik ontdekte eerder deze week dat HootSuite via Google Maps ook een alleraardigste mogelijkheid biedt.

intro

Lees verder op Twittermania: http://twittermania.nl/2014/03/hootsuite-maakt-geotweets-beschikbaar-op-google-maps/

Waarom hulpdiensten straks niet meer zonder Google Glass kunnen

Toen virtual reality een vlucht nam had ik er zelf wat moeite mee om te bedenken voor welke andere doeleinden dan spelletjes spelen dat handig zou zijn. Inmiddels beschouw ik virtual reality als voorloper van augmented reality. In plaats van een realistische, virtuele omgeving biedt augmented reality extra lagen informatie bovenop de werkelijke omgeving.

Mijn eerste ervaringen met augmented reality deed ik op met de Google Sky Map app op mijn smartphone. Met deze app kun je in een oogwenk zien waar welke planeet zich bevindt of welk sterrenbeeld boven je hangt op het moment dat je naar de hemel kijkt. Dit met het beeldscherm van je telefoon als een soort doorkijkvenster. Zojuist heb ik dit plaatje geschoten ter illustratie:

Screenshot_2014-02-01-16-01-52Inmiddels heeft iedereen wel zo’n beetje van Google Glass gehoord. Google heeft een bril ontwikkeld waarmee het niet meer nodig is om met het scherm van je smartphone om je heen te kijken om gebruik te maken van augmented reality. Je hebt dus je handen vrij om andere dingen te doen. Door spraakherkenning kun je de slimme bril stemopdrachten geven zoals foto’s maken, filmpjes maken, iemand bellen, etcetera.

Google Glass voor de brandweer
Hulpdiensten zoals politie, brandweer en ambulance hebben vaak te weinig tijd om teveel te moeten doen. Elk instrument waardoor efficiënter gewerkt kan worden kan mensenlevens redden. Niet alleen levens van slachtoffers, maar ook dat van de hulpverleners zelf. Stel je voor dat je als brandweerman bij het benaderen een voertuig waar een slachtoffer in klem zit direct informatie krijgt waar in het voertuig de airbags zijn geplaatst. Of dat je bij het benaderen van het pand direct informatie tot je beschikking hebt hoe de indeling van het gebouw is, waar de noodtrappen zijn of misschien zelfs waar meetsystemen zien dat slachtoffers zich bevinden. Een slimme brandweerman in Amerika heeft iets dergelijks al ontwikkeld voor Google Glass en in dit filmpje kun je zien hoe dat in zijn werk gaat:

Google Glass voor medische hulpverlening
Na het zien van dit filmpje is het niet zo moeilijk meer om je voor te kunnen stellen hoe Google Glass kan ondersteunen bij het verlenen van medische hulp. In het onderstaande voorbeeld gaat het met name over hoe een chirurg in de operatiekamer Glass gebruikt, maar ook voor ambulancepersoneel zou het een uitkomst zijn. In plaats van turen naar een beeldscherm of papieren print met daarop hartslag, bloeddruk, etc. heb je de benodigde informatie van de patiënt direct in je gezichtsveld.

Google Glass voor de politie
En de politie dan? Ook die kan straks niet meer zonder augmented reality, of dat nou via Google Glass is of een andere variant. Wat te denken van gezichtsherkenning, nachtvisie, een plattegrond met daarop de posities van de collega’s, navigatie naar de locatie waarvandaan een melding is gedaan, video- of foto-opnamen van een plaats delict zoals deze wordt aangetroffen, etcetera. Het bedrijf Golden-I heeft daar al wat voor ontworpen. Ik heb het nog niet ‘in het wild’ gezien, al doet de website vermoeden dat het al wel lang en breed in bedrijf is.

Ik ben ervan overtuigd dat we nog aan het begin staan van deze ‘augmented reality’-evolutie. Dat zal niet alleen in de vorm van een bril of ander hulpmiddel voor de ogen zijn, want ook autoramen kunnen in de nabije toekomst bijvoorbeeld worden voorzien van een digitale informatielaag.

Waar de veldwachter in de vorige eeuw alleen nog een fluitje had om vanaf een afstand te kunnen communiceren, kunnen wij ons al niet meer voorstellen dat een politieagent tegenwoordig niet minimaal is voorzien van een portofoon en een mobiele telefoon. Ik kan me verder nauwelijks voorstellen dat er nog voertuigen van hulpdiensten zijn waar geen navigatiesysteem in zit. Over amper twee decennia zullen we ons al niet meer kunnen voorstellen hoe hulpdiensten het ooit zonder augmented reality hebben gesteld.