Een Facebook-account verwijderen, dat werkt zo

— Dit blog is eerder gepubliceerd op de website van
Digitale Nazorghttp://diginaz.org/zetv

Misschien moet je er niet aan denken, je Facebook-account verwijderen. Al je vrienden, sites waarop je inlogt met je Facebook-gegevens, de foto’s van alle feestjes van de afgelopen jaren.. Intussen is Facebook de vervanging van je foto-album, adressenboek, agenda, dagboek en wie weet wat nog meer allemaal. Maar er kunnen natuurlijk ook redenen zijn om Facebook wel degelijk de rug toe te keren. Bijvoorbeeld vanwege je privacy. Omdat het teveel tijd kost. Omdat je er ongelukkig van wordt. Omdat iedereen al op Facebook zit en jij niet wilt zijn als die andere anderhalf miljard aardbewoners. Of.. Omdat je niet online voort wilt leven als je er ooit niet meer zult zijn.

facebook-257829_960_720

Bewaren voor later

Voordat je je Facebook-account helemaal verwijdert, is het verstandig om eerst alles te downloaden wat nu van jou op de servers van Facebook staat. Over hoe je dat doet  is op de website van Digitale Nazorg een apart blog gewijd: https://www.digitalenazorg.nl/blog/zo-download-je-je-facebook-archief-howto

Stap 1: Inloggen op het account

Het klinkt logisch: Om je Facebook-account te verwijderen moet je eerst inloggen. Als je een account van iemand anders wilt verwijderen (je overleden dierbare bijvoorbeeld) en je hebt géén beschikking over het wachtwoord, dan zul je het anders moeten aanpakken. Voor nu gaan we ervanuit dat je beschikking hebt over gebruikersnaam, wachtwoord en eventueel het telefoonnummer (en toestel) dat wordt gebruikt voor tweestapsverificatie.

Stap 2: Verwijderen van het account

Ga zodra je bent ingelogd naar https://www.facebook.com/help/delete_account en klik op de knop ‘Mijn Account verwijderen’. Vervolgens voer je nog een keer je wachtwoord in ter bevestiging en doe je een testje om aan Facebook te bewijzen dat je een mens bent:

verwijderen

testje

Let op: Als je je account verwijdert, kunnen andere mensen het niet meer zien op Facebook. Het kan maximaal 90 dagen duren voordat alle dingen die je hebt geplaatst echt helemaal zijn verwijderd.

Sommige dingen die je doet op Facebook worden niet opgeslagen in je account. Nadat je je account hebt verwijderd, kan een vriend bijvoorbeeld nog steeds berichten hebben die je hebt verstuurd. Die informatie blijft bestaan nadat je je account hebt verwijderd.

14 dagen bedenktijd

Zodra je de bovengenoemde stappen hebt doorlopen, ben je klaar. Nu is het wel zaak dat je 14 dagen niet meer inlogt op het account, want anders wordt het account weer geactiveerd.

permanent

Alleen deactiveren

Het is ook mogelijk om het iets minder rigoureus aan te pakken en het account alleen te deactiveren. Hiermee zet je het account eigenlijk in de wachtstand. De optie om te deactiveren vind je bij je beveiligingsinstellingen: https://www.facebook.com/settings?tab=security. Onderaan op de pagina kun je kiezen voor deactiveren. Als je die optie kiest, moet je nogmaals je wachtwoord invoeren. Vervolgens geef je een reden voor de deactivering in en kun je er optioneel voor kiezen om ook geen mails meer van Facebook te ontvangen.

Als je je account deactiveert, word je profiel uitgeschakeld en worden je naam en foto verwijderd uit de meeste dingen die je op Facebook hebt gedeeld. Sommige informatie blijft zichtbaar voor anderen, zoals je naam in vriendenlijsten en de door jou verzonden berichten.

Als je geen wachtwoord hebt

Bovengenoemde werkwijze kan alleen worden toegepast als je beschikt over de inloggegevens. Als je het Facebook-account van een overleden dierbare wilt verwijderen zijn daar de volgende mogelijkheden voor.

Facebook-erfgenaam

Mocht je dierbare jou hebben aangewezen als Facebook-erfgenaam hangt het er vanaf wat hij/zij zelf aan Facebook heeft laten weten wat betreft het al dan niet geheel verwijderen van het account. Meer daarover lees je in ons blog: Je Facebook-erfgenaam aanwijzen, zo werkt het!

In Memoriam

Ook wanneer je niet expliciet bent aangewezen als Facebook-erfgenaam, is het mogelijk om Facebook te verzoeken de pagina een herdenkingsstatus te geven. Je kunt de herdenkingsstatus aanvragen via dit formulier: https://www.facebook.com/help/contact/1605213279719667

De gegevens die je nodig hebt om dit formulier in te vullen zijn:

  • Je e-mailadres.
  • De URL van de Facebook-pagina van de overleden persoon.
  • Voor- en achternaam van de overleden persoon.
  • Geboortejaar van de overleden persoon.
  • Overlijdensdatum van de overleden persoon (of schatting).
  • Bewijs van overlijden (deze kun je uploaden).

Verzoek tot verwijderen

Wanneer je de pagina van de overleden persoon geheel verwijderd wilt hebben, en je beschikt zelf niet over de inloggegevens om dat te regelen, kun je een verwijderverzoek indienen via dit formulier: https://www.facebook.com/help/contact/228813257197480. Overigens kan ditzelfde formulier evenals het voorgaande ook gebruikt worden voor de herdenkingsstatus.

De gegevens die je nodig hebt om dit formulier in te vullen zijn:

  • Je volledige naam.
  • Volledige naam van het account van de overledene.
  • Het e-mailadres dat kan zijn gebruikt door de overledene.
  • De URL van de Facebook-pagina van de overledene.
  • Je relatie met de persoon (gezinslid, overige familie, geen familie).
  • Datum overlijden.
  • Bewijs van betrokkenheid. Hier wordt gevraagd documentatie te uploaden zoals een overlijdensakte, het geboortebewijs van de overledene of juridisch bewijs van bevoegdheid.

Beschikbaar krijgen gebruikersnaam in wachtwoord

Wanneer je wel beschikt over computer/ tablet/ smartphone van de overledene maar daar geen toegang toe kunt krijgen, heeft Digitale Nazorg de know-how om inloggegevens te achterhalen. Dat kan een hoop werk en correspondentie met Facebook schelen.

Advertenties

5 redenen waarom bellen de meest asociale manier van communiceren is

535527653_c3850d71fd_zEen poosje geleden schreef ik hier een blog met de titel: “#SocialMedia maken ons asociaal? Wat een onzin!” Een veel gelezen en gedeeld blog, waar ik onder andere deze stelling deponeerde: “Bellen, dát is pas asociaal!”

Er komt, gelukkig, de laatste tijd meer en meer aandacht voor de We Quit Mail-beweging, met @KimSpinder als initiatiefneemster en boegbeeld. We kennen inmiddels allemaal een veel te volle mailbox en zoeken naar manieren hoe we daar vanaf kunnen komen. Kim deed dat redelijk rigoreus, ik ben persoonlijk te gehecht aan mijn e-mailadres(sen!) om daar afstand van te kunnen/willen doen. Ieder zijn ding.

Eén van de alternatieven voor volle mailboxen die ik steeds vaker genoemd hoor worden, is om elkaar te bellen in plaats van te mailen. Ik ben er niet zo zeker van dat dat een goede oplossing is. Natuurlijk bel ik ook nog weleens, maar het gebeurt heel zelden dat ik blij word van de ringtone van mijn telefoon omdat iemand met mij wil praten. Als mijn vrouw, mijn ouders of een goede vriend bellen dan schuif ik met liefde alles dat ik aan het doen was opzij. Maak je echter geen deel uit van die inner circle? Dan doe je me meer plezier met een appje of een e-mail. Voor mij is dat prettiger, omdat ik nog even kan afmaken waar ik mee bezig ben en voor jou is dat prettiger omdat ik dan even helemaal tijd kan maken voor het onderwerp waar je mijn aandacht voor vraagt. Een regelrechte win-winsituatie dus!

Lijstjes doen het altijd goed, helemaal in Sinterklaastijd. Laat ik eens 5 redenen op een rijtje zetten waarmee ik de titel van dit blog beargumenteer:

5 redenen waarom bellen asociaal is:

  1. Je bent iets anders aan het doen als je gebeld wordt
    Als je hebt afgesproken dat je op een telefoontje zit te wachten gaat dit natuurlijk niet op. Maar in alle andere gevallen ben je iets anders aan het doen dan aan het bellen. Als je wel aan het bellen bent, dan ben je in gesprek. En zelfs dan: of een dubbelgesprek wat tegenwoordig technisch prima mogelijk is nou zo sociaal is valt te betwijfelen. Immers, alleen jij hoort beide gesprekspartners. De ander krijgt maar de helft van je aandacht. Ik vraag me nu opeens af waarom het nog niet mogelijk is om gewoon met meerderen ‘in te bellen’ op een bestaand telefoongesprek. Een chatbox, maar dan niet via aparte (dure) telefoonnummers; gewoon iemand toelaten in je gesprek bedoel ik. Maar ik dwaal af, punt 2:
  2. Je moet opnemen
    We gaan anders om met de ringtone van een telefoongesprek dan met het notificatiesignaal van WhatsApp. In de kantine hoor je ze wel, die notificatiesignaaltjes. In tegenstelling tot wat velen beweren, zie ik om mij niet heen dat iedereen vervolgens als een slaaf van zijn of haar telefoon meteen in de app duikt om te lezen en te reageren.
    Hoe anders is dat met een telefoontje? Kennelijk is het onbeleefd om iemand de voicemail in te laten spreken, dus proberen we de telefoon zo snel als mogelijk op te nemen. Of je nu wel of niet in gesprek was. Als beller breek je dus in in het gesprek, met onbedoeld en onbewust daarmee de boodschap: “Ik ben belangrijker, dus ik verdien meer aandacht dan de ander.”
  3. Iedereen moet mee’genieten’
    Tekstberichten verzenden en ontvangen gebeurt in relatieve stilte (tenzij je een rete-irritant notificatiesignaal hebt). Bellen niet bepaald. Op social media zie ik regelmatig klachten voorbij komen over asociaal belgedrag in stiltecoupés van treinen. Zoiets als dit filmpje zeg maar:

  4. Bellen is niet transparant
    Appen en mailen is digitaal zwart-op-wit. De meesten van ons hebben geen meeluisterapp meedraaien op de telefoon (tenzij je een jaloerse partner hebt en/of je jezelf misschien schuldig maakt aan criminele activiteiten). Iemand die tijdens een telefoongesprek iets beweert waar je vervolgens in een ander gesprek aan refereert, kan later altijd nog beweren dat hij/zij dat nooit zo heeft gezegd of zelfs helemaal niet heeft gezegd. Daar sta je dan. Had je dat bewuste gesprek maar via een app of via e-mail gevoerd!
  5. Jongeren bellen niet meer
    Jongeren snappen het: Communiceren kan beter, efficiënter, fijner, sneller op andere manieren dan bellen. Jongeren gebruiken een schare aan apps, met elke app voor een specifieke doelgroep (op SnapChat vind je andere contacten dan op Facebook Messenger, op Instagram voor een deel weer andere contacten dan op WhatsApp). Jongeren gebruiken e-mail nog wel, maar anders dan wij. E-mail heb je nodig om je account bij één van de in gebruik zijnde social media te bevestigen. Met een e-mailadres bevestig je dat jij jij bent. En als je dan toch moet communiceren met zo’n bejaarde die nog uit de tijd komt dat er geen internet was, dan zou je eventueel e-mail kunnen gebruiken. Bellen? Nee joh, dat is veel te confronterend en direct. En je ziet elkaar niet, in tegenstelling tot bij videobellen met SnapChat, FaceTime, Skype of Hangouts. Lastig en irritant.

Laten we wel wezen, wie belt er nou nog? (sorry voor de reclame, filmpje is te leuk om er niet mee af te sluiten)