5 redenen waarom bellen de meest asociale manier van communiceren is

535527653_c3850d71fd_zEen poosje geleden schreef ik hier een blog met de titel: “#SocialMedia maken ons asociaal? Wat een onzin!” Een veel gelezen en gedeeld blog, waar ik onder andere deze stelling deponeerde: “Bellen, dát is pas asociaal!”

Er komt, gelukkig, de laatste tijd meer en meer aandacht voor de We Quit Mail-beweging, met @KimSpinder als initiatiefneemster en boegbeeld. We kennen inmiddels allemaal een veel te volle mailbox en zoeken naar manieren hoe we daar vanaf kunnen komen. Kim deed dat redelijk rigoreus, ik ben persoonlijk te gehecht aan mijn e-mailadres(sen!) om daar afstand van te kunnen/willen doen. Ieder zijn ding.

Eén van de alternatieven voor volle mailboxen die ik steeds vaker genoemd hoor worden, is om elkaar te bellen in plaats van te mailen. Ik ben er niet zo zeker van dat dat een goede oplossing is. Natuurlijk bel ik ook nog weleens, maar het gebeurt heel zelden dat ik blij word van de ringtone van mijn telefoon omdat iemand met mij wil praten. Als mijn vrouw, mijn ouders of een goede vriend bellen dan schuif ik met liefde alles dat ik aan het doen was opzij. Maak je echter geen deel uit van die inner circle? Dan doe je me meer plezier met een appje of een e-mail. Voor mij is dat prettiger, omdat ik nog even kan afmaken waar ik mee bezig ben en voor jou is dat prettiger omdat ik dan even helemaal tijd kan maken voor het onderwerp waar je mijn aandacht voor vraagt. Een regelrechte win-winsituatie dus!

Lijstjes doen het altijd goed, helemaal in Sinterklaastijd. Laat ik eens 5 redenen op een rijtje zetten waarmee ik de titel van dit blog beargumenteer:

5 redenen waarom bellen asociaal is:

  1. Je bent iets anders aan het doen als je gebeld wordt
    Als je hebt afgesproken dat je op een telefoontje zit te wachten gaat dit natuurlijk niet op. Maar in alle andere gevallen ben je iets anders aan het doen dan aan het bellen. Als je wel aan het bellen bent, dan ben je in gesprek. En zelfs dan: of een dubbelgesprek wat tegenwoordig technisch prima mogelijk is nou zo sociaal is valt te betwijfelen. Immers, alleen jij hoort beide gesprekspartners. De ander krijgt maar de helft van je aandacht. Ik vraag me nu opeens af waarom het nog niet mogelijk is om gewoon met meerderen ‘in te bellen’ op een bestaand telefoongesprek. Een chatbox, maar dan niet via aparte (dure) telefoonnummers; gewoon iemand toelaten in je gesprek bedoel ik. Maar ik dwaal af, punt 2:
  2. Je moet opnemen
    We gaan anders om met de ringtone van een telefoongesprek dan met het notificatiesignaal van WhatsApp. In de kantine hoor je ze wel, die notificatiesignaaltjes. In tegenstelling tot wat velen beweren, zie ik om mij niet heen dat iedereen vervolgens als een slaaf van zijn of haar telefoon meteen in de app duikt om te lezen en te reageren.
    Hoe anders is dat met een telefoontje? Kennelijk is het onbeleefd om iemand de voicemail in te laten spreken, dus proberen we de telefoon zo snel als mogelijk op te nemen. Of je nu wel of niet in gesprek was. Als beller breek je dus in in het gesprek, met onbedoeld en onbewust daarmee de boodschap: “Ik ben belangrijker, dus ik verdien meer aandacht dan de ander.”
  3. Iedereen moet mee’genieten’
    Tekstberichten verzenden en ontvangen gebeurt in relatieve stilte (tenzij je een rete-irritant notificatiesignaal hebt). Bellen niet bepaald. Op social media zie ik regelmatig klachten voorbij komen over asociaal belgedrag in stiltecoupés van treinen. Zoiets als dit filmpje zeg maar:

  4. Bellen is niet transparant
    Appen en mailen is digitaal zwart-op-wit. De meesten van ons hebben geen meeluisterapp meedraaien op de telefoon (tenzij je een jaloerse partner hebt en/of je jezelf misschien schuldig maakt aan criminele activiteiten). Iemand die tijdens een telefoongesprek iets beweert waar je vervolgens in een ander gesprek aan refereert, kan later altijd nog beweren dat hij/zij dat nooit zo heeft gezegd of zelfs helemaal niet heeft gezegd. Daar sta je dan. Had je dat bewuste gesprek maar via een app of via e-mail gevoerd!
  5. Jongeren bellen niet meer
    Jongeren snappen het: Communiceren kan beter, efficiënter, fijner, sneller op andere manieren dan bellen. Jongeren gebruiken een schare aan apps, met elke app voor een specifieke doelgroep (op SnapChat vind je andere contacten dan op Facebook Messenger, op Instagram voor een deel weer andere contacten dan op WhatsApp). Jongeren gebruiken e-mail nog wel, maar anders dan wij. E-mail heb je nodig om je account bij één van de in gebruik zijnde social media te bevestigen. Met een e-mailadres bevestig je dat jij jij bent. En als je dan toch moet communiceren met zo’n bejaarde die nog uit de tijd komt dat er geen internet was, dan zou je eventueel e-mail kunnen gebruiken. Bellen? Nee joh, dat is veel te confronterend en direct. En je ziet elkaar niet, in tegenstelling tot bij videobellen met SnapChat, FaceTime, Skype of Hangouts. Lastig en irritant.

Laten we wel wezen, wie belt er nou nog? (sorry voor de reclame, filmpje is te leuk om er niet mee af te sluiten)

Advertenties

2 thoughts on “5 redenen waarom bellen de meest asociale manier van communiceren is

  1. Pingback: 'Sms me, mail me, stuur me een WhatsApp, - maar bel me alsjeblief niet op’ - express [NL]

  2. Pingback: Persoonlijke bron – Boekportret.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s